واتای وشەکان

أقرس

واتای «أقرس» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أقْرَسَ - [ق ر س]. (ف: ربا. لازمتع). أقْرَسَ، يُقْرِسُ، مص. إقْرَاسٌ. 1. "أَقْرَسَتِ الأَشْجَارُ" : جَمَدَتْ مِنْ شِدَّةِ البَرْدِ. 2. " أقْرَسَ البَرْدُ أَصابِعَهُ" : يَبَّسَها. 3. "أقْرَسَ البَرْدُ الماءَ" : جَمَّدَهُ.