واتای وشەکان

أقفى

واتای «أقفى» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أَقْفَى - [ق ف و]. (ف: ربا. لازمتع. م. بحرف). أَقْفَى، يُقْفِي، أَقْفِ ،مص. إِقْفَاءٌ. 1. "أَقْفَى الرَّجُلُ" : أَكَلَ طَعَاماً مُخْتَاراً. 2. "أَقْفَى بِضَيْفِهِ" : أَكْرَمَهُ. 3. "أَقْفَى صَاحِبَهُ بِأَمْرٍ مَّا" : آثَرَهُ بِهِ. 4. "أَقْفَى رَفِيقَهُ عَلَى غَيْرِهِ" : فَضَّلَهُ.