واتای وشەکان

أكبح

واتای «أكبح» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أكْبَحَ - [ك ب ح]. (ف: ربا. متعد، م. بحرف). أكْبَحَ، يُكْبِحُ، مص. إِكْبَاحٌ. ."أَكْبَحَ فَرَسَهُ بِاللِّجَامِ" : شَدَّهُ، جَذَبَهُ إلَيْهِ لِكَيْ لاَ يُسْرِعَ، لِيَتَمَهَّلَ فِي سَيْرِهِ، كَبَحَهَا. 1. "أكْبَحَ جِمَاحَ ابْنِهِ" : رَدَعَهُ، أخْضَعَهُ.