واتای وشەکان

ألحى

واتای «ألحى» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أَلْحَى - [ل ح ي]. (ف: ربا. لازم). أَلْحَيْتُ، أُلْحِي، مص. إِلْحَاءٌ. 1. "أَلْحَى الوَلَدُ" : فَعَلَ مَا يُلاَمُ عَلَيْهِ. 2. "أَلْحَى العُودُ" : آنَ لَهُ أَنْ يُقْشَرَ.