واتای وشەکان

أمشق

واتای «أمشق» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أَمْشَقَ - [م ش ق]. (ف: ربا. متعد، م. بحرف). أَمْشَقْتُ، أُمْشِقُ، أَمْشِقْ، مص. إِمْشاقٌ. 1. "أَمْشَقَهُ بِالسَّوْطِ" : ضَرَبَهُ بِهِ. 2. "أَمْشَقَ الثَّوْبَ" : صَبَغَهُ بِالْمَشْقِ، أَي بِالطِّينِ الأَحْمَرِ.