واتای وشەکان

أنصع

واتای «أنصع» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أَنْصَعَ - [ن ص ع]. (ف: ربا. لازمتع. م. بحرف). أَنْصَعَ، يُنْصِعْ، مص. إِنْصاعٌ. 1. "أَنْصَعَهُ بالحَقِّ" : أَنْطَقَهُ وَجَعَلَهُ يُقِرُّ بِهِ. 2. "أَنْصَعَ بِالحَقِّ" : أَقَرَّ بِهِ. 3. "أَنْصَعَ لِلشَّرِّ": تَصَدَّى لَهُ. 4. "أَنْصَعَ الرَّجُلُ" : ظَهَرَ ما في نَفْسِهِ. 5. "أَنْصَعَتِ النَّاقَةُ لِلْفَحْلِ" : قَرَّتْ لَهُ عِنْدَ، سِفادِها، نِكاحِها.