واتای وشەکان

أنفض

واتای «أنفض» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أَنْفَضَ - [ن ف ض]. (ف: ربا. لازمتع. م. بحرف). أَنْفَضَ، يُنْفِضُ،مص. إِنْفاضٌ. 1. "أَنْفَضَ الوِعاءُ" : نَفِدَ ما فيهِ. 2. "أَنْفَضَ الْمُهاجِرُ" : فَنَى زادُهُ. 3. "أَنْفَضَ الرَّجُلُ زادَهُ": أَفْناهُ، أَنْفَدَهُ. 4. "أَنْفَضَهُ عَنْهُ" : أَبْعَدَهُ عَنْهُ وَأَنْكَرَ مَوَدَّتَهُ.