واتای وشەکان

أهرف

واتای «أهرف» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أَهْرَفَ - [هـ ر ف]. (ف: ربا. لازم). أَهْرَفَ، يُهْرِفُ، مص. إِهْرَافٌ. 1. "أَهْرَفَ التَّاجِرُ " : نَمَا مَالُهُ، زَادَ وَكَثُرَ. 2. "أَهْرَفَتِ النَّخْلَةُ" : عَجَّلَتْ تَمْرَهَا.