واتای وشەکان

أوسق

واتای «أوسق» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أَوْسَقَ - [و س ق]. (ف: ربا. لازمتع. م. بحرف). أَوْسَقْتُ، أُوْسِقُ، أَوْسِقْ، مص. إيسَاقٌ. 1. "أوْسَقَ دَابَّتَهُ" : حَمَّلَهَا حَمْلَهَا. 2. "أوْسَقَتِ النَّخْلَةُ" : كَثُرَ حَمْلُهَا. 3. "أوْسَقَ سَفِينَةً" : شَحَنَهَا. "يُوسِقُ بَضَائِعَهُ إلَى الجَنُوبِ".