واتای وشەکان

أوعد

واتای «أوعد» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

معجم اللغة العربية المعاصرة

ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)

أوعدَ يُوعد، إيعادًا، فهو مُوعِد، والمفعول مُوعَد • أوعد فلانًا: 1- تهدّده "أوعده شرًّا- {وَلاَ تَقْعُدُوا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوعِدُونَ}". 2- وعَده؛ منّاه "أوعده خيرًا".

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أوْعَدَ - [و ع د]. (ف: ربا. متعد). أَوْعَدْتُ، أُُوْعِدُ، أََوْعِدْ، مص. إيَعادٌ. 1. "أوْعَدَهُ شَرّاً" : تَهَدَّدَهُ بِكُلِّ سُوءٍ. 2. "أوْعَدَهُ خَيْراً" : وَعَدَهُ خَيْراً.