واتای وشەکان

أوعك

واتای «أوعك» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أَوْعَكَ - [و ع ك]. (ف: ربا. لازمتع. م. بحرف). أَوْعَكْتُ، أُوْعِكُ، أَوْعِكْ، مص. إِيعاكٌ. 1. "أَوْعَكَ الشَّيْءَ في التُّرابِ" : مَعَكَهُ، مَرَّغَهُ فيهِ. 2. "أَوْعَكَتِ الكِلابُ الصَّيْدَ" : مَرَّغَتْهُ في التُّرابِ. 3. "أَوْعَكَتِ الإِبِلُ عِنْدَ الحَوْضِ" : اِزْدَحَمَتْ فَرَكِبَ بَعْضُها على بَعْضٍ.