واتای وشەکان

إبهار

واتای «إبهار» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

إِبْهَارٌ - [ب هـ ر]. (مص. أبْهَرَ). 1. "سَعَى إلى إبْهارِهِ": إلى إدْهاشِهِ وإِثارَةِ إِعْجَابِهِ. 2. "إِبْهَارُ الضَّوْءِ" : قُوَّةُ نُورِهِ ولَمَعَانِهِ. "إِبْهَارُ الضَّوْءِ أفْقَدَهُ البَصَرَ".