واتای وشەکان

إسكار

واتای «إسكار» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

إِسْكارٌ - [س ك ر]. (مص. أَسْكَرَ). 1. "حاوَلَ إِسْكارَهُ": جَعْلُهُ يَسْكَرُ، أَيْ فَقْدُ العَقْلِ وَالإِدْرَاكِ. 2. "إِسْكارُ النَّفْسِ" : جَعْلُها في نَشْوَةٍ.