واتای وشەکان

إهدار

واتای «إهدار» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

إهْدَارٌ - [هـ د ر]. (مص. أهْدَرَ). 1. "أعْلَنَ الأمِيرُ إهْدَارَ دَمِهِ" : اِسْتِبَاحَهُ، جَعْلَهُ مُبَاحاً. 2. "قَامَ بِإهْدَارِ أمْوَالِ النَّاسِ هَبَاءً" : صَرْفهَا فِيمَا لاَ فَائِدَةَ فِيهِ.