واتای وشەکان

احتفاظ

واتای «احتفاظ» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

اِحْتِفَاظٌ - [ح ف ظ]. (مص. اِحْتَفَظَ). 1. "كانَ احْتِفاظُهُ بِتَقَالِيدِ شَعْبهِ تَعْبيرًا عَنْ أصالَةٍ ..." : صِيانَتُهُ لَها. 2. "الاحْتِفَاظُ بالسِّرِّ" : كِتْمانُهُ.