واتای وشەکان

احتقار

واتای «احتقار» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

اِحْتِقَارٌ - [ح ق ر]. (مص. اِحْتقَرَ). 1. "وَجَّهَ إِلَيْهِ نَظَرَاتِ احْتِقَارٍ" : اِزْدِرَاءٍ، اِسْتِصْغَارٍ. "احْتِقَارًا لَهُ لَمْ يَعُدْ أَحَدٌ يَتَعَامَلُ مَعَهُ" "خَاطَبَهُ بِلَهْجَةِ الاحْتِقَارِ والازْدِرَاءِ" "عُرِفَ باحْتِقَارِهِ لِلدُّنْيَا وَنِعَمِهَا". (أ. أمين).