واتای وشەکان

اذخر

واتای «اذخر» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

اِذَّخَرَ - [ذ خ ر]. (ف: خما. متعد). اِذَّخَرْتُ، أَذَّخِرُ، اِذَّخِرْ، مص. اِذِّخَارٌ. 1. " اِذَّخَرَ مَالَهُ لِوَقْتِ الحَاجَةِ" : خَبَّأَهُ، جَمَعَهُ. 2. "لَمْ يَذَّخِرْ جُهْداً لإرضائِهِ" : لَمْ يَأْلُ جُهْداً، أَيْ بَذَلَ كُلَّ جُهْدِهِ.