واتای وشەکان

استنصر

واتای «استنصر» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

معجم اللغة العربية المعاصرة

ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)

استنصرَ/ استنصرَ بـ يستنصر، استِنصارًا، فهو مُستنصِر، والمفعول مُستنصَر • استنصر فلانًا/ استنصره على فلانٍ: طلب منه النُّصرةَ والإغاثة والإعانة والتَّأييد "{وَإِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ}". • استنصرَ بفلان: استنجده، استغاث به "استنصر بجاره عند هجوم اللصوص عليه".

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

اِسْتَنْصَرَ - [ن ص ر]. (ف: سدا. لازمتع. م. بحرف). اِسْتَنْصَرْتُ، أَسْتَنْصِرُ، اِسْتَنْصِرْ، مص. اِسْتِنْصارٌ. 1. "اِسْتَنْصَرَ بِجَارِهِ": اِسْتَغاثَ بِهِ. 2. "اِسْتَنْصَرَ صَاحِبَهُ" : طَلَبَ نُصْرَتَهُ. 3. "اِسْتَنْصَرَ عَلَيْهِ": سَأَلَهُ أَنْ يَنْصُرَهُ عَلَيْهِ.