واتای وشەکان

اعترش

واتای «اعترش» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

اِعْتَرَشَ - [ع ر ش]. (ف: خما. لازمتع. م. بحرف). اِعْتَرَشْتُ، أَعْتَرِشُ، اِعْتَرِشْ، مص. اِعْتِراشٌ. 1. "اِعْتَرَشَ الرَّجُلُ": بَنَى عَريشاً، أَي بَيْتاً يَسْتَظِلُّ بِهِ. 2. "اِعْتَرَشَتِ العناقيدُ العَريشَ أوْ عَلَيْهِ" : عَلَتْ واسْتَرْسَلَتْ عَلَيْهِ.