واتای وشەکان

انتهس

واتای «انتهس» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

اِنْتَهَسَ - [ن هـ س]. (ف: خما. متعد). اِنْتَهَسَ، يَنْتَهِسُ ، مص. اِنْتِهاسٌ. 1. "اِنْتَهَسَ اللَّحْمَ" : أَخَذَهُ بِمُقَدَّمِ أَسْنانِهِ وَنَتَفَهُ ليَأْكُلَهُ. 2. "اِنْتَهَسَهُ غاضِباً" : عابَهُ وَذَكَرَ ما فيهِ مِنْ سوءٍ.