واتای وشەکان

انجذر

واتای «انجذر» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

اِنْجَذَرَ - [ج ذ ر]. (ف: خما. لازم). اِنْجَذَرَ، يَنْجَذِرُ، مص. اِنْجِذارٌ. 1. "اِنْجَذَرَتِ الشَّجَرَةُ" : اُسْتُؤْصِلَتْ، اِنْقَطَعَتْ. 2. "اِنْجَذَرَ الجِذْرُ" : قُلِعَ من أَصْلِهِ.