واتای وشەکان

انجرد

واتای «انجرد» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

اِنْجَرَدَ - [ج ر د]. (ف: خما. لازم، م. بحرف). اِنْجَرَدَ، يَنْجَرِدُ، مص. اِنْجِرادٌ. 1. "اِنْجَرَدَ الرَّجُلُ مِنْ ثَوْبِهِ" : تَعَرَّى. 2. "اِنْجَرَدَتِ القِطَّةُ مِن شَعْرِها" : سَقَطَ عَنْها. 3. "اِنْجَرَدَ الثَّوْبُ" : بَلِيَ. 4. "اِنْجَرَدَ في السَّيْرِ" : جَدَّ. 5. "اِنْجَرَدَ بِهِ السَّيْرُ" : اِمْتَدَّ، طالَ.