واتای وشەکان

انعفر

واتای «انعفر» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

اِنْعَفَرَ - [ع ف ر]. (ف: خما. لازم). اِنْعَفَرَ، يَنْعَفِرُ، مص. اِنْعِفَارٌ. 1. "اِنْعَفَرَ الوَلَدُ" : تَمَرَّغَ فِي التُّرَابِ. 2. "اِنْعَفَرَ الوَجْهُ" : تَتَرَّبَ، لَصِقَ بِهِ التُّرَابُ.