واتای وشەکان

انهار

واتای «انهار» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

معجم اللغة العربية المعاصرة

ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)

انهارَ ينهار، انْهَرْ، انهيارًا، فهو مُنهار • انهار السَّدُّ ونحوُه: مُطاوع هارَ: سقط وانهدم "{أَمْ مَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ}". • انهارت قواه ونحوُها: خارت وضعُفت "انهارت معنويّاتُه". • انهارت دولتُه: سقطت وانحلَّت "انهارت الثلوجُ". • انهارت ثروتُه: ضاعت وتبدَّدت.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

اِنْهَارَ - [هـ و ر]. (ف: خما. لازم، م. بحرف). يَنْهَارُ،، مص. اِنْهِيَارٌ. 1. "اِنْهَارَتِ العِمَارَةُ" : اِنْهَدَمَتْ، سَقَطَتْ جُدْرَانُهُا وَأعْمِدَتُهَا، تَحَطَّمَتْ. 2. التوبة آية 109 فانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ (قرآن): هَوَى بِهِ. 3. "اِنْهَارَتْ أعْصَابُهُ" : خَارَتْ قُوَاهُ. "اِنْهَارَتْ قُوَاهُ" "اِنْهَارَ التَّحالُفُ".