المعجم الوسيط
ئەکادیمیای زمانی عەرەبی لە قاهیرە
(بَخْدَجَ) في مشيته: فَرْشَحَ رجليه، وباعد بينهما.
(البَخْدَج): السَّمين. (ج) بَخَادِجُ.
واتای وشەکان
بخدج
واتای «بخدج» بەپێی المعجم الوسیط و لسان العرب.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.
لسان العرب
ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)
بخدج: اسم شاعر.