واتای وشەکان

بش / بشش

واتای «بش / بشش» بەپێی المعجم الوسیط.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

المعجم الوسيط

ئەکادیمیای زمانی عەرەبی لە قاهیرە

(بَشَّ) وجهُه -َ (كَمَلُ) بَشًّا، وبَشَاشةً: تهلَّل. و- فلانٌ بفلان: ضحك إليه ولقِيه لقاءً جميلا. فهو بَشٌّ وبَشَّاشٌ. و- له بخير: أعطاه. (أبَشَّتِ) الأرضُ: أنبتت أولَ نباتها. و- التفّ نباتُها. (تَبَشَّشَ) به: بَشَّ. (البَشِيش): الوجه.