واتای وشەکان

بهد

واتای «بهد» بەپێی لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

بهد: بَهْدَى وَذُو بَهْدَى: موضعان.