واتای وشەکان

تديين

واتای «تديين» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَدْيِينٌ - [د ي ن]. (مص. دَيَّنَ). 1. "حَلَّ مَشَاكِلَهُ بِالتَّدْييِنِ مِنْ صَاحِبِهِ" : بِالاقْتِرَاضِ مِنْهُ . 2. "رَغِبَ فِي تَدْيِينِهِ": جَعْلِهِ يَتَدَيَّنُ بِدِينِهِ.