واتای وشەکان

تسديس

واتای «تسديس» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَسْدِيسٌ - [س د س]. (مص. سَدَّسَ). 1. "تَسْدِيسُ عَدَدٍ": ضَرْبُهُ فِي سِتَّةٍ. 2. "تَسْدِيسُ شَكْلٍ هَنْدَسِيٍّ" : جَعْلُهُ سِتَّةَ أَضْلاَعٍ، أَوْ أَرْكَانٍ أَوْ زَوَايَا لَهُ.