واتای وشەکان

تشييت

واتای «تشييت» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَشْيِيتٌ - [ش ي ت]. (مص. شَيَّتَ). "تَشْيِيتُ الأَسْنَانِ بِالشِّيتَةِ" : دَلْكُهَا وَتَنْظِيفُهَا بِالشِّيتَةِ.