واتای وشەکان

تعبيد

واتای «تعبيد» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَعْبِيدٌ - [ع ب د]. (مص. عَبَّدَ). 1. "لاَ حَقَّ لَهُ فِي تَعْبِيدِ النَّاسِ" : فِي تَصْيِيرِهِمْ عَبِيداً. 2. "تَعْبِيدُ الطُّرُقِ" : جَعْلُهَا مُمَهَّدَةً، تَزْفِيتُهَا. 3. "تَعْبِيدُ السَّفِينَةِ " : طَلْيُهَا بِالقَارِ.