واتای وشەکان

تفيش

واتای «تفيش» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَفَيَّشَ - [ف ي ش]. (ف: خما. لازمتع. م. بحرف). تَفَيَّشَ، يَتَفَيَّشُ، مص. تَفَيُّشٌ. 1. "تَفَيَّشَ الرَّجُلُ" : تَبَجَّحَ، تَبَاهَى، تَفَاخَرَ. 2. "تَفَيَّشَ عَمَلاً" : اِدَّعَاهُ بَاطِلاً مِنْ غَيْرِ طَائِلٍ. 3. "تَفَيَّشَ عَنْهُ" : اِنْقَلَبَ عَنْهُ ضَعْفاً وَعَجْزاً.
تَفَيُّشٌ - [ف ي ش]. (مص. تَفَيَّشَ). 1. "أَكْثَرَ مِنَ التَّفَيُّشِ" : مِنَ التَّبَجُّحِ، مِنَ التَّفَاخُرِ، مِنَ التَّبَاهِي. 2. "تَفَيُّشُ عَمَلٍ" : اِدِّعَاؤُهُ بَاطِلاً مِنْ غَيْرِ طَائِلٍ.