واتای وشەکان

تكئ

واتای «تكئ» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَكِئَ - [و ك أ]. (ف: ثلا. لازم). تَكِئْتُ، أَتْكَأُ، مص. تَكَأٌ، تَكْءٌ". "تَكِئَ الرَّجُلُ" : جَلَسَ مُتَمَكِّناً، اِتَّكَأَ.