واتای وشەکان

تكرش

واتای «تكرش» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَكَرَّشَ - [ك ر ش]. (ف: خما. لازم). تَكَرَّشَ، يَتَكَرَّشُ، مص. تَكَرُّشٌ. 1. "تَكَرَّشَ الوَجْهُ" : تَقَبَّضَ جِلْدُهُ، تَقَلَّصَ. 2. "تَكَرَّشَ النَّاسُ" : تَجَمَّعوا.
تَكَرُّشٌ - [ك ر ش]. (مص. تَكَرَّشَ). 1. "تَكَرُّشُ الوَجْهِ": تَقَبُّضُ جِلْدِهِ، تَقَلُّصُهُ. 2. "تَكَرُّشُ النَّاسِ" : تَجَمُّعُهُمْ.