واتای وشەکان

تلدين

واتای «تلدين» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَلْدينٌ - [ل د ن]. (مص. لَدَّنَ). 1. "تَلْدينُ مَعْدِنٍ": تَلْيينُهُ. 2. "تَلْدينُ ثَوْبٍ" : تَبْليلُهُ بِماءٍ. 3. "تَلْدينُهُ أَمْراً" : تَلْبيثُهُ.