واتای وشەکان

تنب

واتای «تنب» بەپێی لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

تنب: التَّنُّوبُ: شَجَرٌ، عَنْ أَبي حنيفة.