واتای وشەکان

تنكيت

واتای «تنكيت» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَنْكِيتٌ - [ن ك ت]. (مص. نَكَّتَ). 1. "التَّنْكِيتُ فِي الكَلاَمِ" : الإتْيَانُ بِالنُّكَتِ وَمَا هُوَ مُسْتَمْلَحٌ مِنْهُ. 2. "أرَادَ التَّنْكِيتَ عَلَيْهِ" : التَّنْدِيدَ بِهِ.