واتای وشەکان

تهنؤ

واتای «تهنؤ» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَهَنُّؤٌ - [هـ ن أ]. (مص. تَهَنَّأَ). 1. "تَهَنُّؤُ الرَّجُلِ" : كَثْرةُ عَطائِهِ. 2. "التَّهَنُّؤُ بِالطَّعامِ" : سَوْغُهُ وَلَذَّتُهُ.