واتای وشەکان

جخ / جخخ

واتای «جخ / جخخ» بەپێی المعجم الوسیط.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

المعجم الوسيط

ئەکادیمیای زمانی عەرەبی لە قاهیرە

(جَخَّ) برِجْلِهِ-ُ جَخًّا: نسف بها التراب. و- في صلاته: رفع بطنَه وفَتح عضديه في السُّجود. وفي الحديث: أَنه كان إِذا سجد جَخَّ.