المعجم الوسيط
ئەکادیمیای زمانی عەرەبی لە قاهیرە
(جَفَشَهُ)-ِ جَفْشًا: جَمَعه. و- عَصرَه يسيراً. و- الناقةَ: حلبها بأَطراف أَصابعه.
واتای وشەکان
جفش
واتای «جفش» بەپێی المعجم الوسیط و لسان العرب.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.
لسان العرب
ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)
جَفَشَ: جَفَش الشيءَ يَجْفِشُه جَفْشاً: جَمَعَه؛ يمانية.