واتای وشەکان

حظأ

واتای «حظأ» بەپێی لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

حظأ: رَجُلٌ حِنْظَأْوٌ: قصِير، عن كُراع.