لسان العرب
ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)
حلسم: الحِلَّسْمُ: الْحَرِيصُ الَّذِي لَا يأْكل مَا قَدَرَ عَلَيْهِ، وَهُوَ الحَلِسُ؛ قَالَ:
لَيْسَ بِقِصْلٍ حَلِسٍ حِلَّسْمِ، ... عِنْدَ الْبُيُوتِ، راشِنٍ مِقَمِ
واتای وشەکان
حلسم
واتای «حلسم» بەپێی لسان العرب.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.