واتای وشەکان

حنح

واتای «حنح» بەپێی لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

حنح: حِنْحْ، مُسَكَّنٌ: زَجْرٌ للغنم.