واتای وشەکان

خات

واتای «خات» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

خَاتَ - [خ ي ت]. (ف: ثلا. لازمتع). خِتْتُ، أخِيتُ، خِتْ، مص. خَيْتٌ، خُيُوتٌ. 1. "خَاتَ الرَّعْدُ": صَوَّتَ. 2. "خَاتَ مَالَهُ" : تَنَقَّصَهُ. 3. "خَاتَ الرَّجُلُ" : نَقَضَ عَهْدَهُ وَأَخْلَفَ وَعْدَهُ . 4. "خَاتَ العَامِلَ" : طَرَدَهُ.