واتای وشەکان

داح

واتای «داح» بەپێی الغني و الرائد.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

دَاحَ - [د و ح]. (ف: ثلا. لازم). دَاحَ، يَدُوحُ، مص. دَوْحٌ. 1. "دَاحَتِ الشَّجَرَةُ" : كَبُرَتْ، عَظُمَتْ. 2. "دَاحَ بَطْنُهُ" : عَظُمَ وَتَدَلَّى إلَى أَسْفَل. "دَاحَتْ سُرَّتُهُ".

الرائد

جەبران مەسعود

داح. ١-وشي، نقش. ٢-ثوب مزين منقوش. ٣-سوار ذو طاقات مفتولة.