الغني
عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم
دَاحَ - [د و ح]. (ف: ثلا. لازم). دَاحَ، يَدُوحُ، مص. دَوْحٌ.
1. "دَاحَتِ الشَّجَرَةُ" : كَبُرَتْ، عَظُمَتْ.
2. "دَاحَ بَطْنُهُ" : عَظُمَ وَتَدَلَّى إلَى أَسْفَل. "دَاحَتْ سُرَّتُهُ".
واتای وشەکان
واتای «داح» بەپێی الغني و الرائد.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.
عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم
جەبران مەسعود