واتای وشەکان

داور

واتای «داور» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

معجم اللغة العربية المعاصرة

ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)

داورَ يُداور، مُداورةً ودِوَارًا، فهو مُداوِر، والمفعول مُداوَر • داور فلانًا: 1- حاول خِداعَه وغِشَّه "حاوره وداوره". 2- جادله "داورتُ الرّجُلَ على الأمر". 3- دار معه "داور طفله وهو يلعب معه".

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

دَاوَرَ - [د و ر]. (ف: ربا. لازمتع. م. بحرف). دَاوَرْتُ، أُدَاوِرُ، دَاوِرْ، مص. مُدَاوَرَةٌ. 1. "دَاوَرَهُ فِي السَّاحَةِ": دَارَ مَعَهُ. 2. "دَاوَرَهُ الحَدِيثَ" : جَادَلَهُ. 3. "دَاوَرَ عَلَى الأمْرِ" : عَالَجَهُ.