المعجم الوسيط
ئەکادیمیای زمانی عەرەبی لە قاهیرە
(دَبَأَ) -َ دَبْئاً: سَكن. و- فلاناً بالعَصا: ضربه.
(دَبَّأَهُ) وعليه: غَطَّاهُ ووَارَاهُ.
واتای وشەکان
دبأ
واتای «دبأ» بەپێی المعجم الوسیط و لسان العرب.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.
لسان العرب
ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)
دبأ: دَبَّأَ عَلَى الأَمرِ: غَطَّى؛ أَبو زَيْدٍ: دَبَّأْتُ الشيءَ ودَبَّأْتُ عَلَيْهِ إِذَا غَطَّيْتَ عَلَيْهِ. ورأَيت فِي حَاشِيَةِ نُسْخَةٍ مِنَ الصِّحَاحِ: دَبَأْتُه بالعَصا دَبْأً: ضَرَبْته.