واتای وشەکان

دخش

واتای «دخش» بەپێی لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

دخش: دَخِشَ دخَشاً: امتلأَ لَحْمًا؛ قَالَ ابْنُ دُرَيْدٍ: وأَحسب أَن دَخْشَماً اسمُ رَجُلٍ مُشْتَقٌّ مِنْهُ، وَالْمِيمُ زائدة.