واتای وشەکان

درغش

واتای «درغش» بەپێی لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

درغش: ادْرَغَشّ الرجلُ: برِئ من مرضه كاطْرَغَشَّ.