لسان العرب
ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)
دفض: دَفَضَه دَفْضاً: كسَره وشدَخَه؛ يَمَانِيَّةٌ؛ قَالَ ابْنُ دُرَيْدٍ: وأَحسبهم يَسْتَعْمِلُونَهَا فِي لِحَاءِ الشَّجَرِ إِذا دُقَّ بين حجرين.
واتای وشەکان
دفض
واتای «دفض» بەپێی لسان العرب.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.